وی اضافه کرد :تازه خوشحال هم هستند به دنیا بگویند که شما وزیر زن و مدیر زن و ... دارید ما هم داریم! ما بلا دارد سرمان می آید.وی ضمن انتقاد های دیگر با بیان اینکه من حرف پیغمبر (ص) را می زنم گفت: هیچی هم ندارم از من بگیرند نه ملکی دارم که بخواهند بگویند چون تو این حرف ها را زدی و ما خوشمان نیامد ملکت رو می گیریم نه چیزی. یک گلو داریم تا بتوانیم می گوییم نتوانیم و نخواهند می نویسیم.

انصاریان با اشاره به تهاجم های فرهنگی غرب گفت:  آنوقت ما برای برگزاری چنین جلساتی با هزار مشکل رو به رو هستیم و مسئولین می گویند به ما ارتباط ندارد. مسئولان استاندار و فرماندار و شهردار فکر می کنند کار همین درست کردن پارک و خیابان است و روز قیامت باید پاسخگو باشند.

سید صادق حسینی در پایگاه اطلاع رسانی یاران صدر نوشت:

هنوز دولت نهم، پایدار نشده بود که موج دیده بوسی و هم آغوشی مسئولان آن با ربایندگان “امام موسی صدر”، “رهبر ایرانی شیعیان لبنان و مقاومت اسلامی، مظهر وحدت اقوام و طوایف لبنانی و نماد گفت وگوی ادیان و مذاهب توحیدی”، همه جا را در نوردید.

از انتشار عکس های رییس دولت، معاون اول و وزیر امورخارجه اش در آغوش سرهنگ قذافی، دیکتاتور بزرگ معاصر و رباینده امام موسی صدر، چنین برآمد که اگرچه این دولت دم از اصول انقلابی می زد اما از اصول جز پروپاگاندای تبلیغاتی و شعارهای عوام پسند چیز دیگری نمی خواهد.

مگر آقایان مسئول نظر “امام خمینی” بنیانگذار جمهوری اسلامی درباره رابطه با لیبی را فراموش کرده اند که اینگونه مشتاقانه رهسپار لیبی می شوند!؟ مگر امام عزیزمان نبود که اجازه ملاقات با قذافی را ندادند و فرمودند “تا وضعیت آقا موسی روشن نشود وی را نمی پذیرم”

آقای وزیر خارجه دولت آقای احمدی نژاد! چه کرده اند در این مدت برای استیفای حقوق ایرانیان! مگر آقایان نتیجه باج دادن های متعدد به لیبی برای همراهی اش در پرونده انرژی هسته ای را ندیده اند؟ چه شده است که دوباره هم آغوش لیبی شده اند؟ چرا عزت ایرانیان را فدای کم کاری خود می کنند؟

آقایان حتی دستاورد دولت قبلی و بررسی کمیته ویژه مجلس هفتم در خصوص روشن شدن پرونده ربایش امام موسی صدر را نتوانستند حفظ کنند. در زمان دولت هشتم هنگامی که نظام دیکتاتور لیبی و شخص معمر قذافی به دنبال سوء استفاده از وجهه بالای بین المللی ایران و محبوبیت شخص سید محمد خاتمی و معامله برای تطهیر و دست شستن از ننگ ربایش امام موسی صدر بود، عزت ایرانی اجازه چنین کاری را نداد و حالا شاهدیم بدون روشن شدن ذره ای از ابعاد این جنایت انسانی، دولت مدعی اصولگرایی با دیپلماسی موفق در بولیوی، بورکینافاسو، کومور و کلی نقطه دیگر در نقشه جهان، چنان از ارتباط گسترده با لیبی دم می زند که گویی ۳۱ سال سایه این ربایش بر روی روابط ایران و آن کشور نبوده است.

اربابان دولت اصولگرایی تغافل می کنند و به خاطر مبارک نمی آورند هدف از ربایش امام موسی صدر به دست رژیم منحوس لیبی، چیزی جز ضربه زدن به انقلاب شکوهمند اسلامی و نابودی آرمان فلسطین نبود؟ نقش موثر رژیم لیبی در ترور دکتر فتحی شقاقی بنیان گذار جهاد اسلامی فلسطین در سال ۱۹۹۵ از خاطر مسئولین محترم سیاست خارجی دولت نهم و دهم رفته است؟ چرا مسئولین دولت بر جاسوسی لیبی برای آمریکا از فعالیت های هسته ای ایران سرپوش می گذارند؟

بدیهی است آنانی که تمام نیروهای انقلاب شکوهمند اسلامی را غیرخودی و وابسته به بیگانگان می دانند، برای جبران عقب ماندگی سیاسی خود، دست به دامان دیگران می شوند و چه کسی بهتر از ژنرال معمر قذافی! که نه ثبات اخلاقی دارد و نه انسجام سیاسی!

دوست داران امام خمینی و امام موسی صدر تأکید دارند: برای عزت مندی نمی توان چشم بر روی واقعیت ها بست و برای کرامت انسانی نمی توان از جنایات به راحتی گذشت. انتظار ما از مسئولان این است که همان طور که ارتباط با کشورهایی مانند آنچه ذکر شد، اولویت دارد، روشن شدن سرنوشت امام موسی صدر و شکایت از ربایندگان معروف! معظم له در محاکم بین المللی نیز اولویت ویژه پیدا کند.

آقایان! ” بزرگان ما”، “عزت ما” را می سازند! نه عکس گرفتن با جنایتکاران تاریخ اسلام

به گزارش جهان، در این دیدار پس از اظهارات نمایندگان مجلس، این مسئول ارشد نظام اعلام می دارد با توجه به تخلفات و روحیات سعید مرتضوی با انتصاب وی در دولت مخالف بودیم.

این مقام ارشد همچنین با بیان اینکه قرار بود مرتضوی به عنوان رئیس سازمان تعزیرات منصوب شود گفت: معتقدم هر مسئولیتی که نیازی به قضاوت داشته باشد، مرتضوی صلاحیت آن را ندارد.

همچنین منابع آگاه پس از قرائت گزارش بازداشتگاه کهریزک از محاکمه قریب الوقوع سعید مرتضوی و عزم جدی دستگاه قضایی برای رسیدگی به اتهامات وی خبر می دهند.

امام حسین علیه السلام گوهر تابناك و چراغ درخشانى است كه هماره بر تارك تاریخ درخشیده و خواهد درخشید. طالبان هدایت و انسان‏هاى خسته از ظلم و تبعیض و ذلت و ستیزه، نامردمى و ناجوانمردى را به حق رهنمون ساخته و بیدار نموده است. عنصر جاودانه‏اى كه به یقین رمز ماندگاریش را در الهى بودنش باید جُست. سیره‏ ارجمندش را در قرآن باید نگریست تا به حقیقتش یا شمه‏اى از حقیقتش دست یافت. امام حسین علیه السلام نه تنها شاگرد مكتب قرآن كه عِدْل و شریك قرآن است از این‏ روست كه در فرازى از زیارتنامه‏ شریفش مى‏خوانیم: «السَّلامُ عَلَیكَ یا شریكَ القُران؛(1) سلام بر تو اى شریك قرآن» و در حدیث «ثقلین» نیز همدوشى امام به عنوان قرآن ناطق و قرآن به عنوان امام صامت گردیده است.

رسولُ اللَّه صلی الله علیه و آله فرمودند: «انى تاركٌ فیكُمُ الثَّقَلَیْنِ كتابَ اللَّه و عترَتى اهلَ بَیْتى فَأِنَّهُمَا لَنْ یَفتَرِقا حتَّى‏ یَردِا عَلَىّ الحوض.»(2) حال كه ائمه علیهم السلام چنین نسبت و خویشاوندى محكمى با قرآن دارند باید تفسیر قرآن را در آنان جُست كه در «وجود آنها كرامت‏ها و فضیلت‏هاى قرآن و گنج‏هاى الهى نهفته است.»«فیِهْم كوائِمُ القرآن و هُمْ كُنوُز الرَّحمان.»(3) در این نوشتار بر آنیم كه فرازهایى از آیات نورانى قرآن را در سیره‏ علمى و عملى آن امام همام جستجو كنیم و آیات این كتاب صامت را با نور وجود این پرتو درخشنده به نطق آوریم.

اگر چه ما را هرگز یاراى آن نیست كه عمق شخصیت آن دریاى علم و معرفت و اخلاق و معنویت را بپیماید ولى از باب عرض ارادات به پیشگاه آن شفیع روز محشر چند جمله‏اى را به تحریر در مى‏آوریم.